آنان (لشگر امام زمان _ عجل الله تعالي فرجه الشريف -) اگر بر همه اهل مشرق و مغرب برخورد کنند در اندک مدتي همه آنان را به زانو درمي آورند و اسلحه اي نمي تواند آرايش جنگي و نظام قواي آنان را درهم بشکند. آنان داراي اسلحه هايي هستند که از جنس اين آهن نيست و هر يک از آنان اگر آن اسلحه و شمشير را بر کوهي فرود آورند البتّه آنرا قطعه قطعه خواهند ساخت و امام با کمک آنان با اقوام هند، ديلم، کرد، روم، بربر، فارس و از جابرسا تا جابلقا (دو شهري در مشرق و مغرب) به نبرد خواهد پرداخت و بر هيچ ملتي غالب نمي آيند جز آنکه آنان را به خدا، اسلام، نبوت محمد - صلَي الله عليه و آله -، اقرار به وحدانيت خدا و ولايت اهل بيت _ عليه السلام -، فرا مي خوانند و آنها که اجابت کردند و به اسلام گرويدند از ميان خودشان شخصي بعنوان «امير» بر آنها انتخاب مي گردد و کسي که به اسلام نگرود و تسليم نگردد بقتل مي رسد تا آنجا که ما بين مشرق و مغرب و پشت کوه کسي نيست جز آنکه به خدا ايمان مي آورد.

لَوْ أنَّهُمْ وَرَدُوا عَلي ما بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ مِنْ الْخَلْقِ لَأفْنَوْهُمْ فِي ساعَةٍ واحِدَةٍ لا يَخْتَلُّ فِيهِمُ الْحَدِيد لَهُمْ سُيُوفٌ مِنْ حَدِيدٍ غَيْرَ هذا الْحَدِيدِ لَوْ ضَرَبَ أَحَدُهُمْ بِسَيْفِهِ جَبَلاً ... .

مستدرک سفينة البحار، جلد2، صفحه 184