هرگاه بنده اي نماز را در وقتش به جا آورد و همواره بر آن مواظب نمايد، نماز او پاك و نوراني بالا مي رود و مي گويد: مرا حفظ كردي، خدا تو را حفظ كند؛ اما هرگاه در وقتش به جا نياورد و بر آن مواظب نکند، به صورتي تاريك بر مي گردد و مي گويد: مرا ضايع كردي، خدا تو را ضايع كند.

إنَّ العَبد إذا صَلّي الصَّلاة لِوَقتِها وَ حافِظ عَليها، اِرتَفَعَت بيضاء ... .

بحار الانوار، جلد 80، صفحه 9