(هنگامي که از کوفه ياد کرد) در آينده کوفه از مؤمنان خالي مي شود و علم و دانشبدان پشت مي کند همچنانکه مار در لانه خويش پشت مي کند. آنگاه علم در شهريبه نام قم ظاهر و آنجا معدن علم و فضليت مي شود به طوري که ديگر به روي زمينکسي که به امور ديني آگاه نباشد، پيدا نمي شود. در آن زمان حتي زنان پرده نشينهم از مسايل ديني آگاهي دارند و اين هنگام نزديک شدن ظهور قائم ماست. در آنهنگام خداوند قم و ساکنانش را قائم مقام حجت قرار مي دهد. و اگر چنين نباشد، زمينساکنان خود را فرو مي برد و ديگر بر روي آن حجتي باقي نخواهد ماند. در آن عصرعلم از قم به ديگر نقاط جهان در شرق و غرب جاري مي شود. لذا حجت خدا برمردم تمام مي گردد به گونه اي که ديگر کسي يافت نمي شود که دستورهاي دينيو علم الهي بدو نرسيده باشد. آنگاه قائم - عليه السلام - ظهور مي کند و وسيله انتقام و خشمخداوند بر بندگان مي گردد; چون خداوند از مردم انتقام نمي گيرد مگر بعد ازآنکه حجت را انکار کنند.

(انه ذکرکوفه): ستخلو کوفه من المؤمنين و يأزرُ عنها العلمُ کما تأزر الحيه في حجرها، ثم يُظهر العلمُ ببلدهِ يقالُ لها قم و يَصير معدناً للعلم و الفضلُ حتي لايبقي في الارضِ مستضعف في الدينِ ... .

بحار الأنوار، جلد 57، صفحه 213