خداوندا، من وسيله اي در درگاهت ندارم مگر عواطف محبت آميز تو و دست آويزي جهت رسيدن به تو ندارم مگر عطاهاي رحمتِ تو و شفاعت پيغمبرت، كه نبيّ رحمت و نجات دهنده امّت از گمراهي است، پس اين دو را سبب رسيدن من به مغفرت و آمرزش خود قرار ده و وسيله اي جهت دست يافتن به خشنودي و رضاي خود بگردان.

الهي ليسَ لي وسيلَةٌ اِليكَ الاّ عواطِفُ رأفتكَ و لا لي ذريعَةٌ اليكَ الاّ عواطفُ رحمتِكَ و شَفاعَةُ نبيِّكَ نبيّ الرحّمةِ ... .

بحار الانوار، جلد 91، صفحه 149