هشت گروه اند كه خداوند نمازشان را قبول نمي كند، از جمله كسي كه زكات نمي پردازد.

ثمانِيَةٌ لا يَقبلُ اللهُ لَهم صلاةَ و ذَكَر مُنهم مانع الزكاة.

خداوند بر اين امت چيزي مهم تر از زكات واجب نكرده است.

ما فَرَضَ اللهُ علي هذهِ الاُمَّةِ شيئاً اَشَدُّ عَليهِم مِنَ الزَّكاةِ.

هرگز مالي در خشكي و دريا تلف نمي شود، مگر به جهت نپرداختن زكات آن.

ما تَلَفَ مالٌ في برٍّ و لا بَحرٍ اِلّا بِمَنْعِ زَكاةٍ.

زكات را بپردازيد، پس اگر اين كار را نكرديد، گرفتار قحطي مي شويد

اتُو الزَّكاةَ، فاِذا لَمْ يَفْعَلُو ذلك اِبْتَلُو بِالْقَحْطِ.

به خدا قسم سه چيز حق است: هيچ ثروتى بر اثر پرداخت صدقه و زكات كم نشد، در حق هيچ كس ستمى نشد كه بتواند تلافى كند، اما خويشتندارى نمود مگر اين كه خداوند بجاى آن به او عزت بخشيد و هيچ بنده‏اى درِ خواهشى را به روى خود نگشود مگر اين كه درى از فقر به رويش باز شد.

ثَلاثَةٌ اُقسِمُ بِاللّه‏ِ أَنَّهَا الحَقُّ ما نَقَصَ مالٌ مِن صَدَقَةٍ وَلازَكاةٍ وَلاظُلِمَ أَحَدٌ بِظَلامَةٍ فَقَدَرَ أَن يُكافِئَ بِها فَكَظَمَها إِلاّ أَبدَ لَهُ اللّه‏ُ مَكانَها عِزّا وَلا فَتَحَ عَبدٌ عَلى نَفسِهِ بابَ مَسأَلَةٍ إِلاّ فُتِحَ عَلَيهِ بابُ فَقرٍ؛

بي ترديد كسي كه زكات مالش را نپردازد، ملعون است.

اِنَّهُ لُعِنَ مانعُ الزَّكاةِ

خداوند زكات را همراه نماز، واجب كرده است.

فَرَضَ اللهُ الزكاةَ مَعَ الصَّلاةِ.

كسي كه از دادن زكات امتناع كند، ماري بر او مسلط خواهد شد كه از مغز او تغذيه مي كند.

مانِعُ الزَّكاةِ يُطَوَّقُ بِحَيَّةٍ تَأكُلُ مِنْ دِماغِهِ

بركت در مال كسى است كه زكات بپردازد، به مؤمنان مدد و يارى رساند و به خويشاوندان كمك نمايد.

اَلبَرَكَةُ فى مالِ مَن آتَى الزَّكاةَ وَ واسَى المُؤمِنينَ وَ وَصَلَ القرَبينَ؛